martes, 17 de marzo de 2009

KOLDO MITXELENARA BISITA

Pasa den ostiralean, martxoaren 13an, Koldo Mitxelenara joan ginen. Egiten zuen eguraldiarekin bidean desbio bat hartzea ere barkatzeko modukoa izango zen, baina, ez, ez ginen desbideratu eta txintxo txintxo han ginen Koldo Mitxelenako atatian esandako orduan.
Behin barruan, lehendabizi bertako pedagogia saileko koordinadorak, uste dut, beno berdin dio, neska maja batek museo desberdinen inguruko azalpenak eman zizkigun. Munduan zehar museo desberdinetan burutzen ziren zenbait proiekturi buruzko zertzelada batzuk eman zizkigun, azaletik, eta gero link desberdin asko eman zizkigun, eta bertan informazio interesgarria bilatu dezakegu. Egia esan, oraindik ez ditugu link horiek gehiegi begiratu, baina, egun hauetako batean emango diegu begirada sakonago bat eta topatzen dugunaren berri emango dugu.
Azalpenen ondoren, erakusketa aretora joan ginen eta han Aitor Ortizen lana ikusteko aukera izan genuen. "GAP>espazio sorra" izena zuen erakusketak eta areto honetarako bereziki prestatutako erakusketa bat da. Argazkiz osatutako erakusketa da, argazkiak eta argazki bidez osatutako eskultura batzu ere ikus daitezke.
Hasieran libreki erakusketa osoa ikusteko aukera izan genuen eta jarraian azalpenak eman zizkiguten, Aitor Ortizen lanaren inguruan zer zen berak lan hauekin transmititu nahi zuena, zein zen bere lan filosofia. Aitor Ortizen lanak arkitektura munduarekin izan du beti lotura. Bere lana nolabait definitzeko, eraikuntza fotografikoak direla esaten da eta ez eraikuntzen argazki hutsak. Benetan ikusgarria zen nola argazkietan argiarekin jokatuz hirugarren dimentsio hori perzibitu zitekeen, argazkiek sakonera bat zutela zirudien.
Argazki honetan bereziki, bertara gerturatu ahala barruan zeundela zirudien eta halako batean hor goitik, zerurantz edo aterako zinela. Ikusgarria! Besteak ez ditugu kontatuko, bakoitzak bertara joan eta ikus ditzala, bizi ditzala!

Ikusi nahi duenak oraindik badu aukera ikusteko izan ere erakusketa hau martxoaren 28rarte zabalik egongo da, asteartetik larunbatera 10.30etatik 14.00etara eta 16.00etatik 20.30etara. Merezi du bertara gerturatu eta lanak ikustea.
Ah! Erakusketa aretoa Koldo Mitxelenara sartu orduko eskubiko eskailerak jeitsi eta hortxe dago! Ez da liburutegi barrura sartu behar. Ondo pasa eta disfrutatu.

TEKNOGRAMA

Aste batzuk pasa dira teknogramarekin lanean hasi ginenetik. gure autobiografiak errepasatu ondoren nahikoa garbi genuen gure bideoan plasmatu nahi genituen ideiak zein ziren. Behin gidoia antolaturik grabazioak egiteari ekin genion. Saiakera batzuen ondoren nahikoa lan txukuna egin genuelakoan gure bideoa editatzeko asmotan lanean jarri ginen.
Dena oso ondo ateratzen ari zen, baina... izan ere zer da istorio bat bainarik gabe ezta! Ba hori, bideoa editatzeko lanean hastera gindoazela bideo editatzaileak ez zituen gure grabazioen formatoak irakurtzen, toma! Orain, bideo guztiei formatoa aldatu beharko!
Internetetik programa jeitsi eta egin genuen hori ere eta berriro bideoa editatzeko prest ginenean zer konturatuko eta bideoak formatuz aldatu bai, baina, era berean moztu egin zituen programa hark, kaka zaharra! Berriro hastera! Beste saikera baten ondoren, formatoak aldatu eta lanerako prest ginenean, gelak ordenagailuak ez zituen gure bideoak irakurtzen. Baina oraingoan ondo zeuden, etxean konprobatu genuen! Hau ez da posible! Azkenean gelako ordenagailuak haizea hartzera bidali eta geure ordenagailuan egitea erabaki genuen. Gaur, azkenean, asko kosta ondoren lortu dugu gure bideoari itxura ematea eta egia esan oso gustora gelditu gara azken emaitzarekin, gure lehen bideoa izateko ez dago gaizki. Bideoa ikusi nahi baduzue klikatu irudian.















Zer, ezin dela bideoa ikusi? Ziur al zaudete? Saiatu, saiatu berriro !

Ezetz! Broma bat zen. Bideoa ez dago oraindik ikusgai, azken ikutuak eta erremateak falta zaizkio baina laister jarriko dugu gure blogean. Hala ere eskertzen da interesa. Izan pazientzia pixka bat, egitea kosta zaigunarekin ezingo genuen ba zuentzat hain erraza utzi ezta? Emozio pixka bat ere ez dago gaizki. Laister izango duzue teknogramaren jarraipena gure blogean.

JARRAITUKO DU...

martes, 10 de marzo de 2009

ANDRES NAGELen erakusketa ikusgai

Ikusi dugun bideoan Zuhaizti ikastetxeko haur batzuk Andres Nagelek egindako obren erakusketa bat ikustera joan zireneko esperientzia kontatzen digu. Honela, erakusketa hori bisitatu eta haurrek ikusten zutenaren inguruko hipotesiak eta irudipenak azaldu ondoren, helburua ikastetxean zuten pareta huts bat betetzea zen; beti ere haurren sormena eta nahia bultzatuz. Helburu horretara iristeko hainbat bitarteko jarri dituzte: horma baten istorioa kontatzen duen ipuina landu dute , horma betetzeko ideia ezberdinak aurkeztu dituzte, haur eta irakasleen arteko ideia trukaketak burutu dira…

Gure ustez, ideia polita da Haur Hezkuntzako haurrak erakusketa batetara eramatea izan ere, zoritxarrez ez ohiko jarduera izan daiteke beraientzat, interesgarria eta aberasgarria sormena garatzeari begira. Honela, egunero ikusten ez diren objektuak ikus ditzakete aurrek, aurretik definitu gabeko zerbait; beraz, haurrek irudimena erabiliaz zer den asmatu beharko dute, joku bat bailitzan.

Baina bideoa ikusten ari ginen bitartean, une batean, zehazki, eskaileretan zer egin zitekeen hitz egiten ari zirenean, haurrak aspertu samar ere bazeudela iruditu zaigu. Gure ustez, oso positiboa da haurrak horman egin daitekeenaren inguruko proposamenak egitera bultzatzea eta beraien iritzi ezberdinak entzun eta ideia trukaketa egin ondoren guztien arteko adostasun batera iristea baina momento hori gehiegi luzatu denaren sentsazioa geratu zaigu, hau da, motzago ere egin zitekeela iruditu zaigu.

Hala ere, oro har oso positiboa iruditu zaigu haurrak erakusketara eramatea izan ere honela, ikusten dutenaren inguruan hausnarketa egin eta sormena garatzeko aukera ezin hobea iruditzen zaigu eta hori txiki-txikitatik egin beharrekoa da.

sábado, 7 de marzo de 2009

SORMENA

"¿Qué me dices de la creatividad? ¿Existe realmente en los niños?

Sherlock Holmes todavía está buscando la creatividad. No sabemos lo que es pero sabemos que existe. Quizá está más disponible de lo se cree y más infravalorada de lo que se piensa."

Escuelas infantiles de Reggio Emilia - La inteligencia se construye usándola.

viernes, 20 de febrero de 2009

¿Qué esta pasando?

Artikulu honetan irakasle eta hezkuntza munduko pertsonen formazioaren inguruko azterketa bat egiten da. Formazioa aipatzean askotan ikastaro teorikoak etortzen zaizkigu burura baina formazioa ez da alor ezberdinen inguruan ematen den edukia bakarrik, jasotako formazioa aplikatu edo egokitzeko gaitasuna, ulerkorra izatea, enpatia izatea ere bada eta hori bigarren maila batean uzten da askotan.
Bizi garen gizarte honetan formazioak sekulako garrantzia duela aipatzen da baina formazio horren ardura beti irakasleei egozten zaie, beraien ardura soilik bailitzan bezala, baina formazioa eskolatik haratago doan zerbait da eta horren kritika egiten du nolabait artikulu honek. Bestalde, formazio on edo egokia bat lortu nahi izatea normala eta beharrezkoa da baina zer da formazio on edo aberatsa? Formazio ona edo aberatsa ikasleek lortzen duten emaitza akademikoarekin parekatzen da askotan da baina emaitza akademikoek ez dute ziurtatzen ikasle horren ikasle horrek zenbat dakien, zein den bere egoera…
Hezkuntza sistemaren eredu gisara Finlandia aipatzen da behin eta berriz eta bertako ereduaren azalpen bat ematen da artikulu honetan. Hala ere, Finlandian bertan hezkuntzak, eskolak azken finean sekulako garrantzia dauka gizartean, hots, gizartean txertatu dago eta beraz, bertan parte hartzen duten irakasleak prestigioa eta gizartearen errekonozimendua dute eta zentzu horretan, irakasleek ere bertan ematen duten hezkuntza sistemaren parte dira eta irakasle izateko ere hainbat irizpide hartzen dituzte kontuan, gogorregiak agian?
Beste zenbait gizartetan berriz, goitik behera “inposatzen” da hezkuntza sistema eta askotan botere aldaketak ematen direnean hezkuntza sistema ere aldatu egiten da, ez hausnarketa baten ondorioz eta formazio egoki batean sakontzeko helburuarekin, interes politikoengatik baizik; horrek hezkuntza sistemari kalte nabaria egiten dio izan ere hezkuntza sistemaren garrantzia eta prestigioan eragiten du. Kasu hauetan, irakasleak ez dira hezkuntza sistema horren parte sentitzen eta beren lana agintzen zaion hori betetzera bideratzen da, egiten ari denaz eta jaso duen formazio horren inguruan gehiegi hausnartu gabe eta ikuspegi kritiko eta aldi berean eraikitzaile hori eragotziz.

martes, 17 de febrero de 2009

Aprender en red

Ann Lieberman-ek bere artikuluan National Writing Project-i buruz hitz egiten du. Proiektu hau idazketa eta alfabetizazioan oinarritzen den arren, proiektu hau irakaskuntzaren gainerako esparru guztietara egokitzea posible litzateke eta, hain zuzen, horixe egin beharko litzateke. Metodologia hau oso aberasgarria da, bai pertsonalki eta baita profesionalki ere. Kontuan izan behar dugu bakoitzak geure ikaskuntza beharrak ditugula, baina, ingurukoek gure antzeko beharrak izan ditzaketela. Bakoitzak dituen baliabideak erabiltzeaz gain, hauek besteei azaltzen badizkie, eta era berean taldekide guztiek beren baliabideak konpartitzen badituzte, jakintza orokor handia sor daiteke. Modu honetara taldearen ikasketa maila nabarmen haziko da. Gainera rol desberdinak betez, ikaslea oso tesitura desberdinetan aurkitzen da eta, batzuetan, ikasle paperean, besteetan, irakasle paperean egoteak, bere formakuntza aberasten du. Azken finean, eginez ikasten da, zentzumenen, komunitatearen eta nortasunaren bidez.
Plastikako irakasgai honek ibilbide horretan trebatzeko balioko digula uste dugu. Elkarrengandik ikasteko aukera egokia eskaintzen du, norberaren jakintzak taldekideen jakintzaz aberasteko abagunea. Ikas dezagun elkarrengandik eta elkarrekin!

Ikasgaiaren helburua zuen hitzekin komentatuko duzue: zer ulertu duzue zuek?

Zer ulertu dugun guk? Dudarik gabe, errazagoa da zer ez dugun ulertu esatea, izan ere hamaika galdera ditugu eta geroz eta buelta gehiago eman, orduan eta kezka gehiago sortzen zaizkigu; baina tira, baikorrak izango gara eta ulertu dugunaz arituko gara (ulertu ez duguna, lagunei eta irakasleari galdetzeko utziko ditugu).
Jaso dugun lehen inpresioa oso ona izan da; batetik, aurreko ikasturtean ezagutu eta aberasgarria iruditu zitzaigun proiektuan murgiltzeko aukera eskaintzen zaigulako eta bestetik, proiektu honek, hausnartzera, ideiak (ezagutzak eta usteak) berrantolatzera eta eraikitzera bultzatuko gaituelako.
Arlo honetan iaz izan genuen esperientzia oso ona izan bazen ere, gogoan dugu nahi adina fruitu jaso ahal izateko, lan asko egin genuela; hortaz, jakin badakigu aurtengo aldapa ere ez dela makala izando!

Ulertu dugunaren arabera, ondorengoa irudikatuko genuke: grafikoa.